با تــاریـخ

تو هم هم‌چو ابر بهار به دشت‌هایِ فردا ببار..

دل نهم ز بی‌شكيبی با فسونِ خود فريبی چه فسونِ نافرجامی به اميد بی‌انجامی..

شاملو در «شعری که زندگیست» می‌گوید: یک بار هم «حمیدی» شاعر را در چند سال پیش بر دارِ شعر خویشتن آونگ کرده‌ام.. *کاش حداقل به‌خاطر «مرگ قو» حمیدی این کار رو نمی‌کرد. شب مرگ تنها نشیند به موجی رود گوشه‌ای دور و تنها بمیرد در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب که خود در میانِ غزل‌ها بمیرد..

نه به‌خاطرِ دنیا به‌خاطرِ خانه‌ تو به‌خاطرِ یقین کوچکت که انسان دنیایی‌ست..

واوارِن وارانه، واران تَرم کرد..

برایِ امروز..

«فلک»؛ تصنیف داد و بیداد از آلبوم راز نو حسین علیزاده

احمد شاملو طنزآلودگی زبان فارسی

حالا چی ژوزه؟ مهمونی تموم شده چراغا خاموشاً ملت رفتن شب، سرد شده حالا چی ژوزه؟..

از کفم رها با صدایِ سیما بینا آهنگسازی محمدرضا لطفی و تصنیفی از عارف قزوینی رویِ دوم نوار چاووش ۸

بَس که ما دنبالِ زندگی دَویدیم بُریدیم کهِ.. زندگی از هایده (۱۳۶۴) ترانه‌سرا بیژن سمندر آهنگساز صادق نوجوکی

بهار دلنشین غلامحسین بنان شعر بیژن ترقی آهنگ روح‌الله خالقی